Samen droog

Lees de ervaring van Roos met het vernieuwen van het skidak samen met haar buren.

Al in de eerste kennismakende gesprekken met onze buren vorig jaar spraken we met elkaar over onze daken. Het ene dak was enkele jaren geleden gedaan maar niet geheel naar tevredenheid, het andere stond op het lijstje maar het was ‘er nog niet van gekomen’. En ja, ook de isoleerwens en mogelijkheid tot zonnepanelen in de toekomst passeerden de revue.

Een ‘quick fix’ hielp ons toen de winter door én de hoop op het buurtcollectief, helaas toch met de nodige lekkages.

Elkaar treffend in de straat of op de avonden van het collectief bleef het onderwerp leven. Tot een buur verderop een dakrenovatie kreeg dit voorjaar en onze naaste buur verhaal ging halen; wie was daar aan het werk, wat was zijn werkwijze en zou die er in potentie nog een dak of twee bij willen?

Al tijdens die renovatie kwam de betreffende dakdekker (naam bekend bij de redactie) ook bij ons kijken. Er was een klik en na het nodige overleg waren drie buren op rij voornemens met hem in zee te gaan. Ook de vierde in het rijtje sloot aan die week en een offerte werd opgemaakt, voor ieder een eigen want: de een had een dakraam, de ander juist keralit. Maar de steiger deelden we bijvoorbeeld. Een ‘stoepmeeting’ volgde, wat vraag en antwoord en niet veel later ook het akkoord op de 4 offertes. Via de groepsapp kwamen we er als goede buur uit wat de shingleskleur en het keralit betrof. Nadat ook de vijfde buur zich bij het rijtje voegde is de renovatie vlak na de bouwvak gestart.

Al met al fijn dat de klus geklaard is met de herfst en winter in aantocht.

Geschreven door Roos.